FILOGENETYCZNE PODŁOŻE ROZWOJU KULTUROWEGO

Wobec paraleli i analogii filogenetycznego i kulturo­wego stawania się, tak jak zostały one omówione w poprzednim podrozdziale, nietrudno o wyobrażenie, że chodzi tu o dwa procesy zastępcze wobec siebie, które poza tym toczą się równolegle i bez związku, i nie mają ze sobą przyczynowo nic wspólnego. Takie ujęcie znów otwierałoby pełne pole zwodniczym kon­strukcjom z dysjunktywnych pojęć. Jedna z tych kon­strukcji tkwi u podłoża rozpowszechnionej opinii, ja­koby rozwój kulturowy był wyodrębniony wyraźną i niejako poziomą granicą od poprzedzającej go filo­genezy, którą przedstawia się jako już zakończoną „uczłowieczeniem”. Na tym fałszywym wyobrażeniu zasadza się też opi­nia, że wszystko, co „wyższe” w ludzkim życiu, wszel­kie zwłaszcza subtelniejsze struktury zachowań spo­łecznych są uwarunkowane kulturowo, natomiast wszystko, co „niskie”, polega na reakcjach instynkto­wych.

Cześć, mam na imię Krystyna, i bloga założyłam za pośrednictwem syna. Zajmuję się kupnem i sprzedażą mieszkań. Znajomi mówią mi, że znam się na tym jak nikt inny, dlatego chciałabym się tu z Wami podzielić swoją wiedzą.