PRZY DOSTATECZNYM DZIAŁANIU

Przy dostatecznie długotrwałym działaniu hamują­cego bodźca płetwa nie tylko rozwinie się, po jego ustaniu, w pełni, lecz będzie też przez pewien czas wykonywać falujące ruchy odpowiadające płynięciu w przód. To zjawisko znane już Sherringtonowi i na­zwane przez niego „kontrastem rdzeniowym” jest przez Ericha v. Holsta interpretowane następująco. Rozpo­ścieranie płetwy jest zasilane przez tę samą endo­genną produkcję bodźców, która powoduje jej falo­wanie przy pływaniu, i zużywa tego samego rodzaju pobudzenie czynnościowo specyficzne. Motoryka roz­pościerania płetwy ma niższą wartość progową niż falowanie lokomotoryczne i wobec tego zużywa mniej swoistego pobudzenia.

Cześć, mam na imię Krystyna, i bloga założyłam za pośrednictwem syna. Zajmuję się kupnem i sprzedażą mieszkań. Znajomi mówią mi, że znam się na tym jak nikt inny, dlatego chciałabym się tu z Wami podzielić swoją wiedzą.